W przemyśle zbrojeniowym istnieje klika takich sektorów, a jednym z nich niewątpliwie jest sektor lotniczy. Jedynie 5 krajów świata dysponuje dojrzałą technologią produkcji wielozadaniowych samolotów myśliwskich. W Europie mamy trzy takie konstrukcje: Eurofighter paneuropejskiego Airbusa, Gripen szwedzkiego Saaba i Rafale francuskiego koncernu Dessault Aviation. To właśnie francuska maszyna cieszy się dużym zainteresowaniem wśród wielu klientów eksportowych m. in Indie, ZEA, Serbia… Jest to jedyna europejska maszyna generacji 4++ czyli granicznej pomiędzy myśliwcami czwartej (np. F-16) i piątej generacji (np. F-35). Rafale technologicznie jest odpowiednikiem najlepszych rosyjskich liniowych maszyn serii sukhoi SU-35, 34. Posiadanie technologii produkcji swoich powietrznych platform bojowych jest dla Europy kluczowe. Dość znane są słowa prezydenta Trumpa o „guzikach do F-35. 23 stycznia 2020 roku w klubie Palm beach na Florydzie Donald Trump powiedział pewne słowa, które zyskały rozgłos w krajach sojuszniczych importujących amerykańskie uzbrojenie: „Then I asked the general, I said, 'I read that the F-35 has 1,000 buttons that you need to push to get it to start. Is that true?’He said, 'Sir, I don’t know the exact number, but that sounds about right”. Słowa te dotyczyły najnowszego amerykańskiego myśliwca F35 I przysłowiowych guzików do jego włączenia. Sojusznicy zaczęli zadawać sobie pytania czy aby ten guzik nie znajduje się przypadkiem w Stanach Zjednoczonych. Prowadziłoby to do sytuacji, w której amerykańska administracja mogłaby „wyłączyć” flotę myśliwską dowolnego kraju przysłowiowym jednym ruchem dłoni. W obliczu nieprzewidywalności republikańskiego prezydenta prowadzi to do bardzo niebezpiecznego precedensu, który podważa legitymacje Stanów Zjednoczonych jako sprawdzonego dostawcy sprzętu wojskowego. Z podobnym tonie w ostatnim czasie w kanale zero „śmieszkował” sobie Pan Generał Romuald Andrzejczak, były szef sztabu generalnego wojska polskiego, w kontekście zakupionych przez Polskę 32 samolotów F-35. Podobny scenariusz jest jednak skrajnie negatywnym i oczywistych względów mało prawdopodobnym jednak są znacznie bardziej prozaiczne powody, dla których poszczególne kraje Europejskie czy to osobno czy w ramach joint venture powinny opracowywać i rozwijać własne konstrukcje. Takim powodem jest np. fakt, że amerykanie nie udostępniają kodu źródłowego do swoich maszyn. Jedynym krajem, który otrzymał kody źródłowe do F-35 jest Izrael, który opracował następnie swoje wersję myśliwca F-35 Adir. Bez dostępu do modyfikacji wspomnianego kodu niemożliwe jest wprowadzanie zmian w oprogramowaniu, tym samym integrację rodzimego uzbrojenia i podzespołów, a także wyłączenie „guzika”. Kolejnym powodem jest fakt niebagatelnych zysków, które niesie ze sobą produkcja i eksport tak zaawansowanego sprzętu jakim są samoloty myśliwskie. W świecie rywalizacji Chińsko- amerykańskiej wiele państw próbuje balansować pomiędzy strefami wpływów. Wielomiliardowe kontrakty zbrojeniowe są oczywiście pewnego rodzaju manifestem poparcia politycznego i opowiedzeniem się po jednej ze stron barykady. Właśnie dlatego państwa takie jak Indie czy kraje Zatoki Perskiej często poszukują alternatywnego dostawcy sprzętu technologicznego.