Stop Loss. Take profit
Stop Loss. Take Profit
Lewarowane ETF-y w ujęciu długoterminowym
- W dzisiejszym Profit Journal:
- Czym są lewarowane ETF-y?
- Rodzaje lewarowanych ETF-ów
- Główne cechy lewarowanych ETF-ów
- Wybrane strategie inwestycyjne
Czym są lewarowane ETF-y?
Lewarowane ETF-y to fundusze notowane na giełdzie, których celem jest osiągnięcie zwielokrotnionej stopy zwrotu względem wybranego indeksu lub instrumentu bazowego, np. akcji Nvidii. Najczęściej dźwignia finansowa wynosi 2x lub 3x dziennej zmiany wartości indeksu. Przykładowo, jeśli indeks S&P 500 wzrośnie w ciągu dnia o 1%, lewarowany ETF 3x powinien zyskać około 3%.
Mechanizm działania tych funduszy oparty jest na wykorzystaniu instrumentów pochodnych, takich jak kontrakty terminowe czy swapy. ETF-y z dźwignią codziennie resetują swoją ekspozycję, co oznacza, że ich działanie bazuje na codziennym rebalansowaniu portfela, a nie na utrzymywaniu stałej dźwigni od momentu zawarcia transakcji – jak ma to miejsce np. w przypadku kontraktów CFD.
Rodzaje lewarowanych ETF-ów
Lewarowane ETF-y można podzielić na różne kategorie w zależności od rodzaju instrumentu bazowego oraz celu inwestycyjnego. Poniżej przedstawiono główne typy wraz z przykładami:
- ETF-y rozgrywające konkretną strategię inwestycyjną
Przykład: portfel 60/40 z zastosowaniem dźwigni 1,5x, znany jako strategia 90/60.
Ticker: NTSX - ETF-y na pojedyncze akcje
Przykład: Nvidia z trzykrotną dźwignią.
Ticker: NVD3 - ETF-y na szerokie indeksy rynkowe
Przykład: NASDAQ 100 z dźwignią dzienną 3x.
Ticker: QQQ3 - ETF-y sektorowe (np. konkretne branże gospodarki)
Przykład: sektor półprzewodników z dźwignią dzienną 3x.
Ticker: SOLX - ETF-y na surowce i metale szlachetne
Przykład: złoto z dźwignią dzienną 2x.
Ticker: UGL - ETF-y na rynek długu skarbowego
Przykład: długoterminowe obligacje skarbowe USA z ekspozycją +20 lat i dźwignią dzienną 3x.
Ticker: TMF - ETF-y odwrotne (shortujące)
Są to fundusze, które zarabiają na spadkach indeksu lub instrumentu bazowego. Występują odpowiedniki niemal wszystkich wyżej wymienionych ETF-ów w wersji short, np. SQQQ dla spadków NASDAQ 100.
Główne cechy lewarowanych ETF-ów
Potencjał zwielokrotnionych zysków
Lewarowane ETF-y oferują możliwość osiągania ponadprzeciętnych stóp zwrotu dzięki efektowi dźwigni oraz procentowi składanemu. Ten ostatni może szczególnie mocno działać na korzyść inwestora w przypadku regularnych wzrostów instrumentu bazowego.
Doskonałym przykładem jest ETF 3x na akcje Nvidii – NVD3. W okresie od 20 października 2022 r. do 20 czerwca 2024 r. osiągnął on imponującą stopę zwrotu wynoszącą 50 000%, podczas gdy same akcje Nvidii wzrosły w tym czasie o około 1 200%. Pokazuje to, jak duży potencjał tkwi w lewarowanych ETF-ach – w tym przypadku przewyższający wyniki kontraktów CFD blisko czternastokrotnie.
Likwidacja pozycji
W przeciwieństwie do kontraktów CFD, lewarowane ETF-y z dźwignią 3x nie są automatycznie likwidowane po tygodniowym spadku instrumentu bazowego o 33,4%. W przypadku ETF-ów tego typu likwidacja może nastąpić dopiero wtedy, gdy spadek przekroczy 33,3% w trakcie jednej sesji giełdowej. To istotna zaleta, która pozwoliłaby uniknąć likwidacji np. w przypadku lewarowanego ETF-a na indeks S&P 500 na przestrzeni ostatnich 100 lat.
W przypadku inwestowania w ETF-y lewarowane oparte na szerokich indeksach rynkowych, warto pamiętać o istnieniu mechanizmu tzw. Circuit Breakers. Jest to zabezpieczenie stosowane na amerykańskich giełdach, które ma na celu ograniczenie gwałtownych spadków cen akcji, chroniąc tym samym rynek przed nadmierną paniką inwestorów oraz potencjalnymi błędami wynikającymi z handlu algorytmicznego.
Poziom | Spadek | Handel wstrzymany, jeśli spadek nastąpi przed: |
Level 1 | −7% | godz. 21:25 (czas polski) |
Level 2 | −13% | godz. 21:25 (czas polski) |
Level 3 | −20% | o każdej porze – natychmiastowe zamknięcie |
Koszty inwestowania – TER i finansowanie dźwigni
Lewarowane ETF-y charakteryzują się stosunkowo niskim poziomem kosztów zarządzania – wskaźnik TER zazwyczaj nie przekracza 1% rocznie. Dodatkowo należy uwzględnić koszt finansowania dźwigni, wynikający z wykorzystania instrumentów pochodnych (np. swapów, futures), który jest zmienny i zależny od poziomu stóp procentowych. W okresach wysokich stóp może on znacząco wpłynąć na wyniki inwestycji, szczególnie przy dłuższym horyzoncie czasowym.
ETF | Pełna nazwa | TER |
QQQ3 | WisdomTree NASDAQ 100 3x Daily Leveraged | 0,75% rocznie |
3USL | WisdomTree S&P 500 3x Daily Leveraged | 0,75% rocznie |
Volatility Drag Effect
Poniższa tabela przedstawia zachowanie indeksu S&P 500 oraz jego lewarowanych odpowiedników (1.25x, 2x, 3x) w okresie od 8 do 15 sierpnia 2011 roku – w czasie zwiększonej zmienności rynkowej.
Choć mogłoby się wydawać, że ETF z dźwignią 2x czy 3x powinien osiągać odpowiednio 2 lub 3 razy wyższe stopy zwrotu niż indeks bazowy, w rzeczywistości codzienne rebalansowanie prowadzi do efektu volatility drag. Jest to zjawisko polegające na tym, że w warunkach dużej zmienności, nawet jeśli indeks zakończy okres niewielkim zyskiem, to lewarowane ETF-y mogą zakończyć go stratą.
S&P 500 w analizowanym okresie zyskał +0,51%
ETF 1.25x – tylko +0,46%,
ETF 2x – już –0,14%
ETF 3x – aż –2,02%
Wybrane strategie inwestycyjne
Lewarowane ETF-y w strategii buy and hold
Poniższa tabela przedstawia wyniki inwestycji 1 USD w indeks S&P 500 oraz jego lewarowane odpowiedniki (1.25x, 2x, 3x) w okresie od października 1928 do grudnia 2020 roku.
Jak widać, długoterminowa strategia buy and hold na ETF-ach lewarowanych przyniosła znacznie wyższe stopy zwrotu niż klasyczny indeks.
Na poniższej tabeli przedstawiono kluczowe metryki strategii „kup i trzymaj” w latach 1928–2020, przy założeniu rocznego kosztu na poziomie 1%.
Z danych wynika, że lewarowane indeksy znacząco przewyższają S&P 500 pod względem średniej rocznej stopy zwrotu w długim terminie. Jednak wyższe zyski wiążą się z istotnie zwiększoną zmiennością oraz głębszymi obsunięciami kapitału w okresach bessy.
Na wykresie przedstawiono rolling drawdown (obsunięcia od szczytu) strategii „kup i trzymaj” dla indeksu S&P 500 oraz jego lewarowanych odpowiedników (1.25x, 2x, 3x) w latach 1928–2020.
Widoczne jest, że strategie lewarowane cechują się znacznie głębszymi i dłużej trwającymi obsunięciami kapitału, szczególnie w okresach kryzysów rynkowych. Im wyższy poziom dźwigni, tym większe ryzyko spadku wartości portfela.
Strategie inwestycyjne oparte na średnich kroczących – podejście do rynku S&P 500
Przedstawione strategie mają na celu maksymalizację udziału w ruchach wzrostowych indeksu S&P 500, przy jednoczesnym ograniczaniu strat w okresach zwiększonej zmienności lub potencjalnej bessy. W tym celu, w momentach pogorszenia się sytuacji rynkowej, strategia rezygnuje z ekspozycji na indeks i przenosi środki do instrumentów bezpiecznych, takich jak bony skarbowe (Treasury Bills).
Mechanizm działania strategii opiera się na wykorzystaniu średnich kroczących. Jeżeli dzienna świeca zamknie się poniżej danej średniej (np. 200-dniowej), strategia wychodzi z pozycji na S&P 500. Z kolei zamknięcie powyżej średniej skutkuje ponownym wejściem na rynek.
Jak widać, zastosowanie strategii opartych na średnich kroczących dla indeksu S&P 500 znacząco poprawia metryki ryzyka oraz generuje wyższą stopę zwrotu w długim terminie w porównaniu do strategii „kup i trzymaj”.
Na szczególną uwagę zasługuje wskaźnik Sortino Ratio, który mierzy efektywność inwestycji, uwzględniając wyłącznie ryzyko „ujemnych” odchyleń od oczekiwanego zwrotu. W przeciwieństwie do Sharpe Ratio, które traktuje wszystkie wahania – zarówno pozytywne, jak i negatywne – jako ryzyko, Sortino Ratio koncentruje się wyłącznie na spadkach, co czyni go bardziej precyzyjnym narzędziem oceny efektywności strategii inwestycyjnych.
Metryki jakości strategii oraz poziomy obsunięcia kapitału jasno wskazują, że strategia „kup i trzymaj” ustępuje podejściom opartym na średnich kroczących. Zastosowanie prostego filtra trendu nie tylko poprawia relację zysku do ryzyka, ale także znacząco ogranicza maksymalne straty w okresach spadków rynkowych.
Leveraged Rotation Strategies
Powyższe wyniki backtestów pokazywały przewagę strategii wykorzystujących dzienną dźwignię finansową – taką jak w przypadku lewarowanych ETF-ów – w połączeniu z 200-dniową średnią kroczącą ceny. Zarówno pod względem stóp zwrotu, jak i relacji zysku do ryzyka, strategie te przewyższały klasyczne podejście buy and hold oraz strategie oparte wyłącznie na 200-dniowej średniej kroczącej indeksu S&P 500.
Wynik zainwestowanych 10 000$ w strategie lewarowane oraz buy and hold S&P500 indeks.
Bibliografia
Samuelson, Paul A., 1965, Proof That Properly Anticipated Prices Fluctuate Randomly, Industrial Management Review.
Siegel, Jeremy J., 1998, Stocks for the Long Run, McGraw-Hill Education.
Tang, Hongfei, and Xiaoqing Eleanor Xu, 2011, Solving the Return Deviation Conundrum of Leveraged Exchange-Traded Funds, Journal of Financial and Quantitative Analysis.
Tolonen, Pekka, 2014, Hedge Fund Leverage and Performance: New Evidence From Multiple Leveraged Share Classes, Aalto University.
Trainor Jr., William J., 2011, Solving the Leveraged ETF Compounding Problem, The Journal of Index Investing.
Leverage for the Long Run A Systematic Approach to Managing Risk and Magnifying Returns in Stocks Michael A. Gayed, CFA
Blitz, David and Pim V. Vliet, 2007, The Volatility Effect: Lower Risk Without Lower Return, Journal of Portfolio Management.
Edwards, Robert D., John Magee, and W.H.C. Bassetti, 2007, Technical Analysis of Stock Trends, CRC Press.
aber, Mebane T., 2007, A Quantitative Approach to Tactical Asset Allocation, The Journal of Wealth Management.
Dla Ciebie
O nas
© Copyright profit-journal.pl - All rights reserved – Privacy Policy
