Dramatyczna sytuacja i kończące się środki na funduszu stabilizacyjnym dają nadzieję, że trwający „chocholi taniec” wokół JSW w końcu zostanie przerwany. Od dawna sytuacja w spółce pozostawiała wiele do życzenia, a wraz z upływem czasu rezerwy topnieją w coraz szybszym tempie. Mimo to dopiero teraz głośno mówi się o realnych zmianach i przyszłej restrukturyzacji. Zarzut spóźnionej reakcji często przedstawiany jest przez związki zawodowe działające w spółce, które argumentują, że zarządzający spółką nie zrobili nic, a dzisiaj zrzucają odpowiedzialność na pracowników, obciążając ich kosztami (głównie płacowymi) restrukturyzacji. Impas potęguje fakt, że atmosfera na linii związki zawodowe – zarząd jest więc napięta, co poza znaczącym utrudnieniem negocjacji zwiększa ryzyko przestojów w produkcji spowodowanych strajkami lub innymi formami protestu. Mimo to strona rządowa podejmuje próby przełamania impasu. Jedną z propozycji, które dochodzą ze strony ministerstwa aktywów państwowych, jest obniżka wynagrodzeń pracowników o minimum 15%. Propozycja ta oczywiście bez zaskoczeń spotkała się z dość ostrą reakcją związków zawodowych oraz pracowników. Bogusław Ziętek, lider Sierpnia 80 jednej z organizacji związkowych nie mówi jednak „nie”, stawia jednak 4 warunki: zwrot 1,6 mld zł składki solidarnościowej, wpisanie JSW do ustawy o funkcjonowaniu górnictwa, rozwinięcie koncepcji koncernu stalowo – koksowego, czyli koncepcji integracji pionowej optymalizującego przychody poprzez włączenie hut w strukturę spółki oraz przede wszystkim rozpoczęcia od oszczędności w cytując „Bizancjum”, jakim stały się wyższe szczeble organizacyjne spółki. Zauważa, że spółka wydaje gigantyczne pieniądze na nierealne projekty, a oszczędności powinny się zacząć od ograniczenia administracji, licznych stanowisk dyrektorskich zarówno w spółce właściwej, jak i spółkach zależnych oraz ograniczenia wydatków na flotę samochodów służbowych. Dodatkowo Federacja Związków zawodowych „Jedność” zarzuca spółce znaczny przerost administracji i etatów kierowniczych. Jak piszą w liście do zarządu, liczba etatów w JSW zmalała o połowę w ciągu ostatnich 30 lat, natomiast liczba dyrektorów wzrosła o 580%. W liście związki apelują o rozpoczęcie restrukturyzacji od góry, wskazując na konkretne rozwiązania takie jak: ograniczenie liczby dyrektorów w Biurze Zarządu do liczby członków Zarządu, likwidacja stanowisk dyrektorów pracy i przekazanie obowiązków kierownikom działów zatrudnienia, cięcia kosztów przywilejów menedżerskich w tym flot samochodowych, kart paliwowych i wydatków służbowych oraz obniżenie wynagrodzeń członków zarządu o 15%.